( 1 ) 4 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مقصود از كنز در آيه شريفه : وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ اين است كه خداوند چهار كلمه تعليم فرموده بود و آن چهار كلمه را پدر آن دو كودك به صورت گنجى محفوظ مىداشت و مقصود درهم و دينار و طلا و نقره نبود . آن چهار كلمه اين است : من هستم خدا و معبود خلائق و جز من معبودى نيست ، هر كس يقين به مرگ داشته باشد يك سال خنده نمىكند ، و هر كس يقين كند كه روز قيامتى هست و از مردم حساب طلب مىكنند ، دلش شادمان نمىشود و هر كس معتقد باشد كه همه امور در دست خداوند مىباشد جز خداوند از ديگرى نمىترسد . ( 2 ) 5 . على عليه السّلام بالاى منبر فرمود : هيچ كس مزه ايمان را درك نمىكند مگر اينكه بداند هر چه به او مىرسد روى حساب بوده و هر خير و شرى كه به او مىرسد همه روى يك حساب معين مىباشد . ( 3 ) 6 . على عليه السّلام گفت : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : يكى از موارد يقين اينست كه رضايت خلق را به خشم خدا طلب نكنى ، در برابر رزقى كه خداوند به شما ارزانى داشته از مردم ستايش نكنى ، و اگر خداوند چيزى به شما نداد از مردم مذمت ننمائى ، روزى را با حرص و ولع نمىتوان بدست آورد ، و هيچ فردى هم نمىتواند جلو آن را بگيرد و اگر شخصى بخواهد از روزى فرار كند روزى خود را به او مىرساند ، خداوند متعال آسايش تن و جان را در يقين و خوشنودى قرار داده و حزن و اندوه را در شك و ترديد و نارضايتى نهاده است . ( 4 ) 7 . امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : درستى يقين مرد مسلمان آن است كه رضايت مردم را در غضب خداوند بدست نياورد . ( 5 ) 8 . در حديث ديگرى آمده است كه فرمود : خداوند روزى مقرر را قبل از فرا رسيدن مرگ مىرساند ، همانطور كه مرگ او را فرا مىگيرد . سپس فرمود : خداوند با عدالت و علم خود گشايش امور و رفع مشكلات را در يقين قرار داده ، و رضايت خداوند همه ناراحتيها را بر طرف مىكند . غم و اندوه و